كـــــــۆمــــاری ســێــدارە  

 

ئیعدام لە ئێران پێشوونەیێكی بە درێژایی هاتنە سەركاری رژیمی ئاخوندی هەیە و بە بەردەوامی وەكوو سزایێكی رەوا، بۆ تاوانی عەقیدەتی و سیاسی و ئابووری و مادەی هۆشبەر و تەعدا بۆسەر پیرۆزییەكان  و كوشتن بە كار هاتووە، بەڵام ئەوەی بەرچاوە پەرەسەندن و بەرەوسەر چوونی بەرێوەبردنی ئەو جۆرە حوكمە لە ساڵەكانی رابردوودایە. بە پێی راپۆرتی لێبووردنی نێونەتەوەیی لە 6 مانگی رابردوو دا لە رێكەوتی 1ی ژانویە تا 1ی ژوئیە 694 حوكمی ئیعدام لە ئێران بەرێوە چووە بە واتایێكی تر لە هەر رۆژێكدا بە نێوەنجی سێ كەس لەسێدار دراون. 

 

لە زمان بی بی سیەوە ئەو 694 حاڵەتە لە 6 مانگی رابردوو دا لەچاو 743 حاڵەتی ئیعدامی هەموو ساڵی رابردووی زایینی مەودایێكی ئەوتۆیان نییە. لەو ژمارەیەش 289 حاڵەت لە مێدیاكانی فەرمی راگەێندراون و 454 حاڵەتیش بە پێی سەرچاوەكانی باوەرپێكراوی دیكە تۆمار كراون.

 

سەعید بومەدووحە، جێگری كاروباری رۆژهەلاتی ناوین و باكووری ئەفریقا لە لێبووردنی گشتی دەڵێ:  ئەگەر لێپرسراوانی ئێرانی كۆتایی بەو رەوتە ترسێهێنەرەی ئیعدامەكان نەهێنن بە ئەگەری زۆر تا كۆتایی ساڵ شاهیدی زیاتر لە 1000 حاڵەتی كوشتنی هاوەلاتیان بە دەستی حكوومەتەكەیان دەبین.

 

بە هۆی بوونی سەركووتی توندنی مەدەنی، سانسۆر، نەبوونی ئازادی راگەیاندن و نەبوونی شەفافیەتی نیزامی دادوەری ئێران و نەبوونی راگەیاندن لەسەر دۆخی زیندایان بە هیچ جۆرێك ناتواندرێ‌ سەرژمێرییەكی ورد و دروست لە كۆی سزاكانی ئیعدام لە نێو نەتەوەكانی غەیرە فارس لە وەڵاتی ئێران بوونی هەبێ و ئەو هۆكارە  تێچووی ئیعدام لەنێو نەتەوەكانی غەیرە فارسی بۆ دەسەڵات كەم كردۆتەوە و دەستی رژیمی ئاخوندی ئاوەڵاتر كردووە. لەم نووسینە ا ئامانج و بناغەی كار، دەرخستنی ئەو راستیەیە كە ئێران نەتەنیا زۆرترین رێژەی ئیعدامی لەسەرانسەری جیهاندا هەیە بەڵكو ئەو ئیعدامانە رووی لە ئەو نەتەوانەشە كە بۆ گەیشتن بە ئامانجە نەتەوەیی و زمانی و شوناسیان لە رووبەرووبوونەوەدان لەگەڵ نیزامی ئاخوندیدا. سەرەڕای هەوڵەكان سەرژمێرییەكی ورد و دروست لە ئیعدامەكانی چالاكانی ئەو نەتەوانە نەدۆزرایەوە، بەڵام ئەگەر مەبەست ئەوە بێ كە هاوسەنگیەكی سەرژمێریی لە نێو رێّژەی ئیعدامەكانی كۆماری خەڵقی چین لەگەڵ یەكێك لە نەتەوەكانی وەك عەرەب یان بەلووچ و كورد لە جوغرافیای ئێران دروست بكەین، دەردەكەوێ‌ كە رێژەی ئیعدامەكان لە نێو ئەو نەتەوانە بە سەرەنج دان بە رێژەی حەشیمەت نەتەنیا رێژەی ئیعدامی ئەو نەتەوانە زۆر لەسەرترە بەڵكو دەیان جار زیاترە.

 

ئامار و ژمارەی رەسمی حكوومەت و چالاكانی مافەكانی مرۆڤـ بەرێوەبردنی حوكمی ئیعدام لە ئێران دەریدەخات كە هەموو ساڵیك لەچاو ساڵی رابردوو، بە تایبەتی لە ماوەی 2 ساڵی رابردوو، رێّژەی سزای ئیعدام پەرەی سەندووە، بەڵام بۆ؟ هۆی جیاواز بۆ شی كردنەوەی ئەو بابەتە بوونی هەیە لە هۆی سیاسی و عەقیدەتی تا هۆی دروونناسانە، لە پەرەگرتنی هەژاری و پەرەسەندنی رێژەی تاوان و جینایەت تا قەیرانی روحی و خەمۆكی لە نێو جیلی لاو و پەلكێش بوون بەرەو توندتێژی... و هتد. حوكمی ئیعدام وەكوو كردەوە و سزایێكی بێ بەزییانە، نائەخلاقی و پڕ لە سووكایەتی ناوەندە. هەل و مەرجی ترسێنەری لە چاوەروانی مانەوە بۆ مردن دەبێتە هۆی سەپانی ئێش و ئازارێكی زۆری روحی و دەروونی و بەرێوەبردنی حوكمی ئیعدام تەعدا بۆسەر روح و جەستەیە.

 

نەتەنیا زیندانیان لە هەل و مەرجی جەستەیی بێ بەزییانە و نائینسانی دا رادەگیرێن، بەڵكو بیر و زەینیشان بە توندی دەكەوێتە ژێر كاریگەری، بە شێوەیێك كە زۆرێك لە زیندانیان لە چاوەروانی مردن بە دەست نەخۆشی روحی و رەوانی و لاوازیی زەینی كە لە ئاكامی دەركردنی حوكمی ئیعدامەكەیانە دەناڵێنن.

 

بێگومان ئەگەر رژیم بیتوانیبا و هەل و مەرجی نێودەوڵەتی رێگەی پێبدایە زیندانیانی سیاسی لەبەرچاوی گشتی دا ئیعدام دەكرد، بەڵام ئیعدامی زیندانیانی سیاسی بە هۆی سیاسی و نێونەتەوەیی بۆ رژیم تێچوویەكی زۆری دەبێ. هەر بەو هۆیەوە  بە ئامانجی دروست كردنی كەشی ترساندن و خەفەقان، زیندانیانی ئاسایی ئیعدام دەكەن و دیسان ئەگەر لەقاودانەكانی ئۆپۆزسیۆن نەدەبوو، پێیان باشتر بوو كە هەموو ئیعدامەكان لەبەرچاوی گشتی بەرێوە ببەن كە بتوانن بە خەیاڵی خۆیان خەڵكی زیاتری پێ چاوترسێن بكەن.

 

هەروەها زۆرێك لەو كەسانەی كە لەو شەپۆڵەی ماوەێك لەمەوبەر كەوتنە بەر شاڵاوی ئیعدامەكانی رژیمی ئاخوندی  تەنانەت لە چوارچێوەی یاساكانی خودی رژیمیش بێ تاوان ئەژمار دەكران یان خود سزاكەیان ئیعدام نەبووە.  بە پێی زانیارییەكان هێندێك لەو كەسانەی كە ئیعدام كراون، تاوانەكەیان تەنیا نارەزایەتی لە دژی ئیعدامی هاوزیندانی و هاوبەندییەكانیان بووە.

 

بەڵام بە هۆی ئەو زەرورەتەی كە رژیم بۆ دروست كردنی كەشی ترس پێویستیەتی، چەندەش قەیران دەوربەری داگرتبێ زیاتر و زیاتر روو دەكاتە ئیعدام، چەندەی ئەو بازنەیەی ناو ملی دەسەڵاتداران تەنگ تر ببێتەوە زیاتر حوكمی لەسێدارەدان بەرێوە دەچێ، چوونكە بە خەیاڵی دەسەڵات و بە رواڵەت ئیعدام خێراترین ئامرازی دەستی دەسەڵات بۆ دروست كردنی ترس و تۆقاندنە. بێگومان بارودۆخ و ئەو بازنە شوومە هەروەك چارەنووسی دیكتاتۆرەكانی مێژوو دەریخستووە سەرئەنجام لە شوێنێك دا دەشكێ و ئەو راستیە كاتێكە كە بتواندرێ‌ وەك ئیعدامی زیندانیانی سیاسی تێچووی ئیعدامی زیندانیانی ئاسایش بۆ دەسەلات بەرز بكرێتەوە و ئەو دەسەڵاتە هەست بكات كە ئیعدامەكان تێچووی زۆر گەورەی بۆ بەدی دێنێ‌ و لەوانەیە ببێتە هۆی تەقینەوەی كۆمەلایەتی.

 

 

 

 
 جمهوری اعدام
 
 
 اعدام در ایران سابقه‌ای به درازای تاریخ پیدایش حکومت آخوندی را دارد و همواره به عنوان مجازاتی مشروع، در تناسب با جرایمی عقیدتی سیاسی   اقتصادی موادمخدر تجاوز به عنف  قتل ...مطرح بوده است، ولی آنچه قابل چشمگیر است افزایش اجرای این نوع احکام در سالهای اخیراست.به گزارش عفو بین الملل در شش ماهه اخیر “از ۱ ژانویه تا ۱ ژوئیه” ۶۹۴ نفر در ایران اعدام شده‌اند، که یعنی هر روز به طور متوسط دست کم سه نفر اعدام شده‌اند.
به نقل از بی بی سی، این ۶۹۴ مورد در شش ماه تنها کمی کمتر از ۷۴۳ نفر کل موارد اعدام ایران در سال گذشته میلادی بوده است، “۲۸۹ مورد در رسانه‌های رسمی اعلام‌شده و ۴۵۴ مورد مطابق اخبار منابع معتبر دیگر.
 
 سعید بومدوحه، معاون امور خاورمیانه و شمال آفریقا در عفو بین‌الملل، گفته است: “اگر مقام‌های ایران به این روند وحشتناک اعدام‌ها ادامه دهند احتمالا تا آخر سال شاهد بیشتر از ۱۰۰۰ مورد کشته شدن شهروندان به دست حکومتشان خواهیم بود.
 به علت وجود سرکوب شدید مدنی، سانسور، نبود آزادی مطبوعات و فقدان شفافیت نظام قضایی ایران، عدم پوشش اخبار این زندانیان به هیچ وجه امکان ارائه آمار دقیق کلیه موارد مجازاتهای اعدام دربین ملت های غیر فارس در جغرافیای ایران وجود ندارد، و هزینه اعدام  در میان ملت های غیر فارس را پایین آورده و به ایران در اجرای این احکام جسارت بیشتری داده است. در این تفحص هدف و مبنای کار، نمایان کردن این واقعیت است که نشان دهیم ایران نه تنها بالاترین آمار اعدام در جهان را داراست بلکه این اعدام ها متوجه ملت های خاصی است که در جهت احقاق حقوق ملی و زبانی و هویتی خویش به مقابله با نظام ایستادند.
علیرغم بذل مساعی فراوان، آمار دقیقی از  اعدام ها در بین فعالان این ملت ها یافت نشد لیکن چنانچه قصد بر این باشد که یک تناسب آماری بین تعداد اعدام های جمهوری خلق چین با یکی از ملت های عرب یا بلوچ یا کورد در جغرافیای ایران را محاسبه کنیم مشخص خواهد شد که میزان اعدام ها در بین این ملت ها  با توجه به تناسب جمعیت آمار موجود نه تنها اعدام فعالان این ملت ها بیشتر است بلکه چندین ده برابر خواهد بود.
اعداد وارقام رسمی حکومت ومدافعان حقوق بشری اجرای حکم اعدام در ایران نشان می‌دهد که هر سال نسبت به سال پیش، به‌ویژه در دو سال گذشته، میزان مجازات اعدام افزایش یافته است، اما چرا؟ دلایل مختلفی برای توضیح این افزایش می‌توان بر شمرد. از دلایل سیاسی عقیدتی واقتصادی تا دلایل روان‌شناختی، از گسترش فقر و به تبع آن افزایش جرم و جنایت تا بحران افسردگی در نسل جوان و میل به خشونت ...
حکم اعدام به عنوان یک عمل و مجازات بی رحمانه، غیر اخلاقی و تحقیر آمیز تمرکز دارد. شرایط وحشتناک انتظار برای مرگ باعث تحمیل درد و رنج بسیار شدید روحی می شود و اجرای اعدام یک تجاوز روحی و جسمی می باشد.
صورة
نه تنها زندانیان در شرایط جسمانی بیرحمانه و غیر انسانی نگهداری می شوند، بلکه فکر و ذهن آنها نیز شدیدا تحت تاثیر شرایطشان قرار میگیرد، به طوری که بسیاری از زندانیان در انتظار مرگ از بیماریهای روحی روانی و ناتواناییهای ذهنی که نتیجه صدور حکم اعدامشان می باشد رنج می برند.
    
تردیدی نیست که اگر رژیم دستش می‌رسید و شرایط بین‌المللی اجازه می‌داد، باز هم زندانیان سیاسی را در ملع عام اعدام می‌کرد، اما  اعدام زندانیان سیاسی  به‌لحاظ سیاسی و بین‌المللی برای رژیم هزینه زیادی در پی داشته وخواهد داشت. بنابراین در جهت ایجاد رعب و وحشت، زندانیان عادی را اعدام می‌کند و باز اگر افشاگری های اپوزیسیون نبود ، ترجیح می‌دادند که تمام این اعدامها را در ملأعام انجام بدهند که آثار ارعابی بیشتری داشته باشد.
همچنین، خیلی از کسانی را که رژیم در این موج اخیر اعدام کرده حتی در چارچوب قوانین خود رژیم بیگناه محسوب می‌شدند، یا جرمشان اعدام نبوده است. بر اساس معلومات، بعضی از کسانی که اعدام شدند، جرمشان فقط اعتراض علیه اعدام همبندانشان بوده است.
اما به‌دلیل همان لازمه که رژیم برای ایجاد ارعاب دارد، هر قدر بحرانهایی که احاطه‌ش کرده‌اند بیشتر و شدیدتر می‌شود، هر قدر حلقه‌ یی که به گردن رژیم افتاده، تنگ تر می‌شود، بیشتر به اعدام رو می‌آورد، چون ظاهراً اعدام، در دست‌ترین ابزار ارعاب برای رژیم است.
چنانکه وضعیت و این دایره شوم همان‌طور که تاریخ دیکتاتوریها نشان می‌دهد، بالاخره جایی شکسته می‌شود. و این وقتی است که مانند اعدام زندانیان سیاسی، هزینه اعدام زندانیان عادی را هم بتوانیم برای رژیم بالا ببریم، یعنی رژیم حس کند که اعدامها دارد به ضررش تمام می‌شود و ممکن است به انفجار اجتماعی راه ببرد.
 


 

 
ڕێکه‌و 2015-09-01 17:51:30
به‌شی ( وتاری سیاسی )







سیاسی